16 آذر و جنبش دانشجویی
ساعت ۱٢:۳۳ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٦ آذر ،۱۳٩۳   کلمات کلیدی:

 دکتر حمید مظاهری راد

دانشگاه تبریز به روزی مامن و پایگاه فعالیت بزرگان و آزادی خواهانی چون حمید و مهدی باکری ؛ آل اسحاق ؛ سردار علایی ؛ علی عبدالعلی زاده ؛ پزشکیان و ... بود که دوران جوانی و تحصیل را به عافیت نگذراندند و با تلاش مستمر و خستگی ناپذیرِ خویش مقدمات پیروزی انقلابی باشکوه را فراهم آوردند.بزرگوارانی که کلاس دانشگاه را سنگر مقابله با استبداد و استکبار ساختند و با مواضع انقلابی خویش حرکتی عظیم را بنیان نهادند همانان که دغدغه ای جز سعادت و حقوق مردم نداشتند و در راه اعتلای پرچم کلمه الله شبانه روز فعالیت نمودند. روز 16 آذر روزی است که حرکت دانشجویی آغاز گردیده از دهه ی سی به بار نشست و فرزندان میهن ایستادگی خویش در برابر ظلم و جور قدرت طلبان را بصورت شایسته ای نشان دادند.دانشجویانی که ویژگی آرمان خواهی و منتقد بودن آنان را از سایر گروهها و اقشار اجتماعی متمایز می ساخت.

نقد وضعیت موجود و در پی وضعیت بهترِ بودن ، قشر دانشجو را هماره در تلاش و تکاپو نگه می دارد و همواره او را با مسائل مختلف اجتماعی درگیر می کند.

پس از کودتای 28 مرداد 1332 و استقرار مجدد دیکتاتوری ، جنبش دانشجویی از جمله معدود جریان هایی بود که در مقابل استبداد و دیکتاتوری نظامی وابسته به آمریکا قد برافراشت. تظاهرات اعتراض آمیز 16 آذر 1332 نسبت به ورود نیکسون ؛ معاون رئیس جمهوری آمریکا ، به ایران و شهادت سه دانشجوی دانشکده ی فنی دانشگاه تهران که روز جهانی دانشجو بهمین مناسبت نامگذاری شده از نقاط درخشان پرونده ی جنبش دانشجویی است.در حالیکه آغاز اغلب حرکتها و جریانات از دانشگاه نشات می گیرد و دانشجویان پیشگامان مبارزه اند و سکون و سکوت دانشگاه سبب سازِ ؛ ایستایی و رکود در جامعه بشمار می آید و بزرگان سیاسی اغلب دارا بودنِ شم سیاسی را برای دانشجویان مهم و تاثیرگذار ارزیابی می نمایند انفعال حرکت های دانشجویی خصوصا در شهر تبریز که مبدا و آغازگر تحولات اساسی بوده موجب گردیده که ذائقه ی دانشجویان تغییری اساسی نموده و انحرافاتی را در مشی و منش این قشر فعال شاهد باشیم.انفعالی که مطمئنا دانشجو را نسبت به مسائل اجتماعی ، اقتصادی و سیاسی جامعه بی تفاوت تر می سازد.دانشجویی که در برابر نابرابری های اجتماعی و بحران هویت فرهنگی ساکت می ماند و به حکم ایده آل طلبی حاکم بر سرشت جوانی اش قدمی برنمی دارد و در جهت ایجاد تحول و اثبات وجود خود در جامعه تلاش نمی کند محافظه کاری است که به مرور زمان نسبت به تحولات جامعه ی خویش بی تفاوت تر می گردد.امروزه مقولات متعددی وجود دارند که حرکت دانشجویی مناسبی را طلب می کنند و متاسفانه جامعه دانشگاهی ما راه انفعال برگزیده و پویایی لازم را جهت مقابله با تهدیدات و نیز ارائه راهکار بهینه دارا نمی باشد.موضوعاتی همچون توافقات هسته ای ، فسادهای متعدد اقتصادی ، آسیب های اجتماعی همچون اعتیاد و روسپیگری و انحرافات اخلاقی ؛ عدم شایسته سالاری و عدم پاسخگویی و شفافیت دولت ها و ... مسائلی هستند که حرکت در خوری را از جانب دانشجویان می طلبد و همان نیرویی که به روزی سبب شد تا نفوذ کلام و راه امام خمینی ( ره ) خطوط حرکات دانشجویی را معین نماید چاره ساز کار است. نیاز است تا دانشجویان به دورانی بازگردند که ایرانی هویت ایرانی اسلامی خویش را باز یافته بود.

علی عبدالعلی زاده از اعضای فعال دانشجویی در تبریز در بیان خاطرات خود می گوید که برای مردمی کردن جنبش دانشجویی و رفع شبهه بی بند و باری و هرزگی دانشجویان که در ذهن مردم وجود داشت و برای سنجش موقعیت و آمادگی مردم برای مبارزه با رژیم ، سیاسی کردن جامعه و بالا بردن ضریب معنویت دانشجویانی که درتظاهرات شرکت می جستند تصمیم گرفتند که تظاهرات 16 آذر 53 را به شهر بکشانند بدین منظور با قرار قبلی محل انجام تظاهرات را بازار تبریز تعیین کردند و با حضور حدود چهل ، پنجاه دانشجو با سر دادن شعار« مرگ بر شاه » و « درود بر خمینی » یا سایر شعارهای اسلامی با زبان ترکی اقدام به تظاهرات کردند که با استقبال مواجه شد.

این تجربه و صدها مورد دیگر نشان می دهد که دانشگاه پویا حرکت آفرین بوده و مورد اعتماد اقشار مختلف مردم واقع می گردد.مردمی که به فرزندان خود اعتماد کافی دارند و آنان را در اقدامات سرنوشت ساز و عدالت گستر حامی خواهند بود.به امید آن روز